blue-am-i

อยู่ระหว่างสองทางเลือก

ฉันยังไม่แน่ใจและไม่กล้าเสี่ยงเดินต่อไป

แต่ก็ไม่อาจตัดใจให้หันหลังกลับ

ถ้าฉันเดินต่อไปแล้วเจอทางตัน?? ถ้าฉันไม่สามารถกลับมาได้

ถ้าฉันต้องเจอความผิดหวัง ถ้าทุกสิ่งมันผิดจากที่ฉันคาดไว้

ฉันจะทำอย่างไร?? แล้วฉันจะรับมันได้ไหม??

แต่ถ้าฉันหันหลังกลับ ฉันจะตัดใจทำได้ไหม??

ฉันจะต้องทิ้งสิ่งดีๆและความสุขเล็กๆนี้ไปน่ะหรือ

ฉันจะพลาดโอกาสอะไรไปหรือเปล่า??

ฉันอาจจะไม่เจ็บตัวจากสิ่งที่รออยู่ข้างหน้า

หรือฉันอาจจะเสียสิ่งที่ดีไปตลอดจากความกลัว??

ใครๆก็บอกว่าเสี่ยงเป็นดีที่สุด ถึงจะผิดหวังในตอนท้าย

แต่ก็ขึ้นชื่อว่าได้พยายาม แม้ไปไม่ถึงดวงจันทร์

แต่ก็ยังอยู่ท่ามกลางดวงดาว

ใครต่างคนที่พบเจอบอกกับฉันแบบนั้น

ฉันเคยคิดเหมือนกัน ว่าถ้าเป็นฉัน

ฉันจะเสี่ยงแม้ว่าอาจจะผิดหวังในตอนท้าย

แต่ก็คุ้มที่ได้ลอง

มาตอนนี้
ฉันไม่แน่ใจแล้วว่าฉันทำได้ไหม

ฉันมีความสุขทุกครั้งที่ก้าวเดิน ในก้าวแต่ละก้าว

ฉันมีความสุข แต่ปนไปด้วยความทุกข์

ทุกข์จากการคาดหวัง

ฉันไม่รู้ว่าอะไรรออยู่

ฉันหวังว่า"บางสิ่ง" จะรออยู่ปลายทาง

ถ้าเกิดมันเป็นแค่ภาพลวงตา

เป็นเพียงสิ่งที่ฉันสร้างขึ้นมา

แล้วตอนนั้นฉันจะรู้สึกว่าคุ้มที่ได้ลองหรือเปล่า

หรือว่าเจ็บเจียนตายกับสิ่งที่เกิด

ฉันไม่รู้ว่าจะหยุดอยู่ตรงนี้

หันหลังกลับไป สุขเล็กๆที่ผ่านมาเป็นกำไร

หยุดซะตั้งแต่ตอนนี้ ดีกว่าที่จะไปเสี่ยงเจ็บตัวข้างหน้า

หรือว่าฉันจะฟันฝ่าต่อไป เสี่ยงกันอีกหน่อย

ให้มันรู้แล้วรู้รอด ว่ามันจะอยู่หรือจะไป

จะเจ็บตัวหรือจะสุขใจ

ฉันยังไม่ได้คำตอบที่ชัดเจน

ฉันว่าฉันเป็นคนไม่ชัดเจน

คำตอบที่พอมีเลยครึ่งๆกลางๆ

ฉันจะยังไม่ถอยหลังกลับ

ฉันยังทิ้งมันไปไม่ได้

แต่ฉันก็จะไม่ทุ่มสุดตัวเพื่อเดินทางต่อ

ฉันจะค่อยๆเดินช้าๆทีละนิด

อย่างระมัดระวัง

ถ้าฉันเห็นอย่างชัดเจนว่ามันเป็นแค่ภาพลวงตา

ฉันก็จะหยุดจริงๆ

แต่ถ้าฉันเห็นลางๆว่ามันเป็นเรื่องจริง

ฉันก็จะยังคงเดินต่อไป

แต่จะแอบขี้โกงแบบนี้

รอให้อะไรๆมันชัดเจน

ทางเลือกของฉันก็คงจะชัดเจน