[HB] 01:First Time

posted on 19 Jun 2014 03:13 by bluefire
เอ็นทรีนี้เป็นส่วนหนึ่งของโครงการ Humming Bird
 
 
 
 
 
FIRST TIME/ FIRST DAY/FIRST CUSTOMER
 
appeared character: มิลินทร์ ,คณิตรวี, นนทรี
others: ณชนก,อริญชย์, สิปปภาส, มนิตา, จิรันดา  
 
(ไม่มีบทสนทนากะใครเลย ขออณุญาติไม่แท็กชื่อละกันนะคะ TT )
 
 

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

เสียงคำรามของรถมอเตอร์ไซค์ยุโรปรุ่นโบราณค่อยแผ่วลงเมื่อเคลื่อนเข้าสู่ลานจอดรถข้างอาคารสีขาว  อากาศร้อนอบอ้าวแม้ขณะนั้นเป็นเวลาเพียงเจ็ดโมงเช้า  ทั้งแสงอาทิตย์แผดเผาผิวให้แสบร้อน

 

ร่างสูงโปร่งก้าวลงจากรถพลางถอดหมวกกันน็อคเผยให้เห็นเด็กสาวหน้าตาคมคาย มือเรียวเสยผมสีน้ำตาลเข้มให้เข้าทรง ปาดหยาดเหงื่อที่ไหลรินติดตามขมับ กระนั้นในหน้ายังปรากฏรอยยิ้มบ่งบอกความพึงพอใจต่อร่มเงาจากแมกไม้ในที่แห่งนี้

 

มิลินทร์ก้มมองมองกระจกข้างสำรวจความเรียบร้อย พลางสูดลมหายใจระงับความตื่นเต้นที่เริ่มระรัวทุกครั้งเมื่อต้องเริ่มต้นใหม่ กลิ่นดอกแก้วหอมรวยรินโชยมาจากซุ้มไม้ใกล้อาคาร

 

เธอเปิดประตูข้างหลังของส่วนขยายเล็กๆที่ดัดแปลงเป็นห้องแต่งตัวของพนักงาน ทิ้งรถมอเตอร์ไซค์สีเปลือกไข่เบาะหนังสีน้ำตาลตัดกับสีเขียวครึ้มของร่มไม้เลื้อยที่พาดผ่านระหว่างหลังคาไม้ระแนงกับอาคารไม้กึ่งปูนทาสีขาวนวลตา

 

 

 

 

 

 

 

กระจกเงาในห้องแห่งตัวขนาดเล็กสะท้อนภาพเด็กสาวร่างสูง ในชุดเสื้อเชิร์ตสีขาวแขนยาวพับปลาย กางเกงยีนส์สีดำกับรองเท้าหุ้มข้อสีดำ มองปราดๆคล้ายเด็กผู้ชาย ผมยาวประบ่าสีน้ำตาลเข้มถูกรวบไว้ด้านหลัง ทิ้งไว้เพียงปอยผมสีน้ำตาลเข้มระหน้าผากและข้างแก้ม

 

ขอบคุณที่พี่นกให้ใส่กางเกง เธอถอนหายใจเล็กน้อยพลางหยิบผ้ากันเปื้อนสีดำสกรีนรูปฮัมเบอร์เบิร์ดที่เป็นสัญลักษณ์ของร้าน มาสวมทับเป็นอย่างสุดท้าย

 

เอาล่ะ พร้อม เด็กสาวยิ้มกว้างๆให้ตัวเองในกระจก

 

ได้เวลาเริ่มงานวันแรกแล้ว..

 

 

 

 

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

 

เสียงกระดิ่งกังวานใสดังขึ้นพร้อมกับบานประตูไม้ที่ถูกผลักเข้ามาภายในร้าน เรียกสายตามิลินทร์ให้หันไปมองกลุ่มคนที่เพิ่งเข้ามา

 

เด็กนักเรียนหญิงห้าคนมองรอบร้านด้วยความสนใจ ชื่อโรงเรียนหญิงล้วนชื่อดังละแวกนี้วาบเข้ามาในความคิดเมื่อเธอเดินเข้าไปใกล้พอจนเห็นตราโรงเรียนที่ปักอยู่

ลูกค้ากลุ่มแรกของเธอเป็นเด็กโรงเรียนใกล้ๆนี่เอง  หน้าตาน่ารักกันสะด้วย

หากสิ่งที่ทำให้เธอยิ้มพรายอย่างเอ็นดูเห็นจะเป็นท่าทีเก้ๆกังๆ ไม่รู้จะทำตัวอย่างไรของสาวน้อยผมเปียสามคนหน้า กับอาการเหลือบมองออกไปนอกประตูเป็นระยะของเด็กสาวสองคนหลังสุดต่างหาก

 

"ยินดีต้อนรับค่ะ" เธอกล่าวต้อนรับพร้อมรอยยิ้มประจำตัว "ห้าที่ใช่ไหมคะ เชิญทางนี้ค่ะ"

หลังนำทางมาจนถึงโต๊ะไม้ปูผ้าสีขาวประดับลูกไม้ติดริมหน้าต่าง มิลินทร์วางเมนูแล้วถอยออกมาข้างๆในระยะที่ไม่ไกลเกินไปนัก

 

ท่าทางความคิดของทางร้านที่ให้สิปปภาสและอริญชย์ไปยืนแนะนำลูกค้าอยู่หน้าร้านจะได้ผลไม่เบา เมื่อหนึ่งในสาวน้อยยังคงเหลือบมองไปข้างนอกหน้าต่างจนสีระเรื่อจางๆค่อยซ่านไปตามแก้ม

 

จะเป็นพี่พัด หรือพี่โอห์มนะ 

ความคิดแรกของเธอพุ่งปราดไปที่อริญชย์ หรือโอห์ม ชายหนุ่มผู้สูงกว่าร้อยเก้าสิบ เป็นความสูงที่ขนาดเธอเองยังรู้สึกว่าตัวเล็กไปเลยเมื่อเทียบกับเขา ทั้งรูปร่างหน้าตาที่ราวกับนักร้องเกาหลี ผนวกกับรอยยิ้มอันเป็นเอกลักษณ์ ไม่แปลกใจเลยที่สาวน้อยสาวใหญ่มักมองเขาด้วยความสนใจ

 

แต่ไม่แน่ แม้จะไม่สูงเท่า แต่รอยยิ้มอารมณ์ดี และบุคลิกเรียบร้อยก็ทำให้สิปปภาสดูดีใช่หยอก

ยิ่งเดี๋ยวนี้เขากำลังฮิตอะไรนะ

อ๋อ หนุ่มแว่น เธอหัวเราะในใจเมื่อนึกถึงศัพท์ที่เคยได้ยินจากรุ่นน้องในคณะ

 

 

แย่ละ แอบนินทาแบบนี้ ถ้าเจ้าตัวรู้จะทำหน้าไงนะ   รอยยิ้มจางผุดขึ้นตรงริมฝีปาก 

 

เอาเถอะ ถ้าเริ่มสนิทกัน สักวันเธออาจแหย่พวกเขาเรื่องนี้ตรงๆ

และใครจะรู้ เธออาจจะเริ่มเก็บสถิติว่าใครจะเนื้อหอมที่สุดด้วยก็เป็นได้

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

...


 

พร้อมๆกับเวลาที่เคลื่อนที่ไป ลูกค้ากลุ่มใหม่พากันทยอยเข้าร้านอย่างไม่ขาดสาย


พนักงานในร้านสลับกันทำหน้าที่ในส่วนต่างๆ และมีเธอคอยรับส่งออร์เดอร์ในบริเวณส่วนด้านซ้ายของทางร้าน

และเธอยังคงแวะเวียนไปที่โต๊ะข้างหน้าต่างนั้นอีกสองสามหน เพื่อแนะนำเมนูของหวานประจำวัน และพูดคุยสั้นๆกับกลุ่มเด็กสาวระหว่างเสิร์ฟเครปเค้กประดับด้วยสตรอเบอร์รีสีแดงสดกับวิปครีมสีขาวโดยรอบ

 


อย่างไรก็ตาม เธอพบว่างานวันแรกวุ่นวายกว่าที่คาดการณ์เล็กน้อย ทั้งในการตระเตรียมอาหารเครื่องดื่มตามเมนู และในการรับส่งออร์เดอร์ของเหล่าพนักงานเสิร์ฟ

 

มิลินทร์เองหวุดหวิดจะพลาดอยู่รอบหนึ่ง เธอเกือบจะเสิร์ฟสมูทตีสตรอเบอร์รีให้กับชายหนุ่มในชุดสูทธุรกิจ และส่งแก้วเอสเปรสโซร้อนให้หนึ่งในเด็กหญิงมัธยมต้นอยู่รอมร่อ

หากไม่เพราะคณิตรวีเอะใจ และเอ่ยทักไว้ว่่าเมนูที่สั่งดูไม่เข้ากับลูกค้าเท่าไหร่ เธอคงไม่รู้ตัวว่าเผลอสลับป้ายบอกหมายเลขโต๊ะไปเรียบร้อยแล้ว เธอกล่าวขอบใจเด็กสาวรุ่นน้องที่รู้สึกถูกชะตาด้วยตั้งแต่เริ่มแรก

แม้จะดูเป็นคนโผงผาง มั่นใจในตนเอง แต่กระนั้นเธอดูออกว่าสาวน้อยตรงหน้านั้นตรงไปตรงมา จริงใจ และน่าคบหาอยู่ไม่น้อย

 

อันที่จริงจะเรียกว่าสาวน้อยก็ไม่ถูก เมื่อคนที่เอ่ยถึงนั้นสูงกว่าเธอเสียอีก

จะว่าไปเด็กสาวก็อดแปลกใจไม่ได้ ด้วยร้านกาแฟแห่งนี้มีแต่คนตัวสูง แม้แต่ผู้หญิง เพราะนอกเหนือจากคณิตรวีแล้ว มนิตาและจิรันดาผู้เป็น Patissier กับ Souschef ของร้านล้วนสูงกว่าเธอ ถือเป็นความรู้สึกที่แปลกใหม่ และน่าสนใจสำหรับเธอที่มักสูงกว่าผู้หญิงทั่วไปพอควร

 

 

ไหนจะพนักงานในร้าน ที่รูปร่างหน้าตาล้วนราวกับหลุดมาจากนิตยาสารวัยรุ่น

 

จะไม่แปลกใจเลย ถ้าหากร้านกาแฟแห่งนี้จะยังมีเรื่องให้เธอประหลาดใจต่อไปในอนาคต

 

  

 

 

 

 --------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

 

“ของโต๊ะเจ็ด ทั้งหมดสองร้อยยี่สิบห้าบาทค่ะพี่นนท์” ลูกค้ากลุ่มแรกของเธอกำลังจะออกจากร้านแล้ว

มิลินทร์รับเงินทอนใส่สมุดพับเล่มเล็กจากนนทรี พี่สาวของอินทนิล เพื่อนสนิทไมตรีน้องชายคนเดียวของเธอ และเป็นอินทนิลนั่นเอง ที่ทำให้เธอรู้ข่าวการเปิดร้านใหม่ จนมาสมัครงานได้ทันเวลาและตรงตามความต้องการของตนเองในที่สุด

กลิ่นเมล็ดกาแฟคั่วหอมอบอวลเจือกลิ่นวนิลาจางๆจากแก้วที่หญิงสาวร่างเล็กกำลังจัดแต่งอยู่ นนทรียิ้มบางให้เธอ เอ่ยขอบใจสั้นๆ ก่อนกลับไปเตรียมออร์เดอร์ถัดไป

 

 


เธอรู้สึกเหมือนตกเป็นเป้าสายตา รอยยิ้มและเสียงหัวเราะคิกคักขณะที่เดินเข้าไปใกล้เด็กสาวทั้งห้าชวนให้สะกิดใจไม่น้อย จนมาถึงคราวอ้อก็เมื่อหนึ่งในนั้นถามชื่อเล่นของเธอในท้ายที่สุด

 

แม้จะได้พูดคุยกันสั้นๆ แต่เธอรับรู้ได้ว่าเด็กสาวกลุ่มนี้อัธยาศัยดีและช่างพูดคุย แถมมีความเป็นไปได้สูงว่าจะแวะเวียนมาที่ร้านได้บ่อย เนื่องด้วยโรงเรียนอยู่ไม่ไกลจากร้านมากนัก


 

อาจจะได้เจอกันบ่อย

ดีเหมือนกัน ได้รู้จักน้องเพิ่มอีกหลายคน

 

 

“โอกาสหน้าเชิญใหม่นะคะ”

มิลินทร์ผลักบานประตูไม้ เปิดทางให้ทั้งห้าคน  เมื่อนั้นเองที่เด็กคนหนึ่งหันมายิ้มกับเธอ


"เดี๋ยววันหลังพวกหนูจะมาอีกนะคะพี่มิ้นท์"

 

เธอหัวเราะเบาๆ นัยน์ตายิ้มพราว 

 

 

ก่อนที่ความคิดเล่นๆอย่างนึงจะปราดเข้ามาในสมอง


เอ หรือว่าจะลองลงสนามแข่งกับพี่พัดพี่โอห์มดีนะ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

 

 

.

.

..

 

..บะ แบบ...

ช้ามากกกกกกกกกกกกกกกกก //กราบบบ เดี๋ยวจะวาดรูปจ่ายเบี้ยค่าส่งช้านะก๊ะะ

รีเควสกันมาได้เลย 


 

แถม

สรุปสั้นจิ๊ดลิ๊ด

*มิ้นท์บอกว่าขอทาบรัศมีขุ่นพี่สุดหล่อทั้งสองหน่อยยย  //ผิดแล้วเธอ

*เริ่มมาทำงานวันแรก ก็ยังโอเค ไม่ทำพลาดอะไรให้โดนหักเงินเดือน  แฮปปี้ดีกะร้าน

*เตรียมแอ๊วเด็กม.ปลาย เก็บเข้าฮาเร็มส่วนตัว


 

edit @ 19 Jun 2014 04:04:36 by Northstream

edit @ 20 Jun 2014 23:47:03 by Northstream

Tags: hb 8 Comments

[HB] Outside Character Profile

posted on 28 May 2014 00:20 by bluefire

*เอ็นทรีนี้เป็นส่วนหนึ่งของโครงการ Hummingbird Cafe

 OC PROFILE

 

ส่วนที่1 :: ข้อมูลส่วนตัว 

 

ชื่อ-นามสกุล

  •  ไมตรี ประภาพัตร์ (ไม้)
  •  Maitree Praphapat 

อายุ

  •   19

วัน/เดือน/ปีเกิด

  •  4 กุมภาพันธ์ 2538

เพศ

  • ชาย

รสนิยมทางเพศ

  • หญิง

สถานภาพ

  •  โสด

ระดับการศึกษา

  •  ระดับปริญญาตรี (เพิ่งจบปีหนึ่ง) คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเอกชนแห่งหนึ่ง

รูปพรรณสันฐาน

  • สูงเกือบเท่ามาตรฐานชายไทย 172 ซม. หนัก 60 
  • รูปร่างดีอย่างคนเล่นกีฬา มีกล้ามแขนกล้ามขา 
  • ตาสองชั้น จมูกโด่ง หน้าตาค่อนไปทางน่ารัก มีลักยิ้ม
  • ผมหยักศกธรรมชาติ ไว้ยาวระต้นคอ  รวมทั้งปรกหน้าผากบางส่วน (ใกล้เคียงกับที่เรียกว่าทรงเกาหลี)

 

ลักษณะนิสัยและพฤติกรรม

 

  • ส่วนใหญ่เป็นมนุษย์อารมณ์ดี หาความสบายใจให้ตัวเองได้ในทุกสถานการณ์ ไม่เก็บเรื่องมาคิดให้ทุกข์ใจ
  • ไลฟ์ไสตล์ง่ายๆ กินอยู่ง่าย ไม่เรื่องมาก
  • มีมนุษยสัมพันธ์ เป็นคนตลกในระดับหนึ่ง แต่เป็นตลกแบบกวนนิดๆหน่อยๆ ชอบแกล้ง ชอบอำ ยิ่งสนิทกันยิ่งแกล้งหนัก
  • เชื่อมั่นในความคิดของตัวเอง แถมเป็นตัวของตัวของเองสูง ถ้ามั่นใจแล้วยากจะเปลี่ยนแปลง จะยอมเปลี่ยนก็ต่อเมื่อเห็นว่าเหตุผลของอีกฝั่งดีกว่า
  • ชัดเจนในความรู้สึกของตัวเอง อยากทำอะไรทำเลย ต้องการอะไรก็จะขวนขวายหามาให้ได้
  • เอาการเอางาน มีความรับผิดชอบ เป็นที่พึ่งพาของคนรอบตัว 
  • เป็นที่ปรึกษาปัญหาต่างๆอยู่บ่อยครั้ง จนเริ่มคิดว่าถ้าเก็บเงินค่าปรึกษาได้คงรายได้ดีไม่น้อย
  • ดื้อเงียบ ถ้ามีคนมาสั่ง มาห้าม แล้วขัดแย้งกับความคิดของตัวเอง จะทำเหมือนยอม ท้ายที่สุดแล้วก็ทำตามที่คิดแต่แรก
  • แต่ถ้าเป็นเรื่องเล็กๆน้อยๆ อย่างกินข้าวที่ไหน ทำอะไรดี ก็ทำๆไปไม่บ่นหรอก
  • รักครอบครัว รักเพื่อน รักพวกพ้องมาก ห้ามใครมาแตะต้อง
  • ถ้าบุคคลที่กล่าวมาโดนทำร้าย หรือมีใครมาหาเรื่อง จะเลือดร้อนขึ้นมาทันที พร้อมมีเรื่อง ไม่กลัวใคร ไม่ยอมคน 
  • กลับกัน ถ้าเป็นคนทั่วไปจะไม่ค่อยสนใจว่าจะเป็นยังไง 

 

งานอดิเรก

  • เล่นเกมส์
  • ดูแลต้นไม้ที่ปลูกบนระเบียง         
  • เล่นบอล/บาส  
  • ซ้อมดนตรี
  • ดูการแข่งขันกีฬาต่างๆ
  • เดินจตุจักร สะพานพุทธ บ้านหม้อ รวมทั้งย่านเก่าๆอย่างจักรวรรดิ สำเพ็ง        

 

สิ่งที่ชอบ/เกลียด/กลัว

ชอบ

  • ต้นไม้
  • เกม/เน็ต
  • บุฟเฟ่ต์/หมูกระทะ          

 

เกลียด

  • แมลงสาบ

<